Komenciĝas la lernojaro, kaj inter la revuoj kiuj cirkulas en la instruistaro estas unu verkita en Esperanto: la Internacia Pedagogia Revuo, organo de la internacia ligo de esperantistaj instruistoj. Ĝi estas vere tutmonda kaj vere eta reto —690 membroj en…
La landnomoj funkcias laŭ du malkongruaj sistemoj, la divido inter ambaŭ estas arbitra, kaj la Hispana Federacio disputas pri tio ekde 1949 En Esperanto, el Kanado venas kanadano: la radiko nomas la teritorion kaj la sufikso -an- eltiras el ĝi…
Jam preskaŭ jarcenton oni ripetadas, ke unu jaro da Esperanto akcelas la postan lernadon de iu ajn alia lingvo. La studoj ja vere ekzistas, sed tio, kion ili asertas, estas multe pli modesta: ke ĝi lerniĝas facile, ke ĝi eble…
En la unua Universala Kongreso de Esperanto, en 1905, Kabe donis nomon al stila malvirto, kaj la nomo estis tiu de kolego: Beaufront’ismoj. Li ne parolis pri reformoj nek pri ido —tio venus du jarojn poste—, sed pri prozo kiu…
La esperanta fonduso de la Historia Biblioteko kaj la Municipa Gazetoteko de Valencio havas propran signaturon, 930 monografiojn kaj 480 titolojn de revuoj el duono de la mondo. 258 portas la stampon de la Esperanto-Grupo de Valencio Ĉe la placo…
Dum dudek jaroj, en Hungario la plimulto de la universitatanoj ne povis ricevi la diplomon sen atestilo pri fremda lingvo. Validis la angla, validis la germana —kaj validis Esperanto. Dekmiloj da homoj ekzameniĝis pri ĝi. Kiam en decembro de 2022…
**En la printempo de 1993, dum Valencio preparis la Universalan Kongreson de Esperanto, la bulteno de la Hispana Federacio gastigis publikan kverelon pri tio, ĉu necesas emeritigi la verdan stelon. Ĝin malfermis Jorge Camacho, kiu petis anstataŭigi ĝin per la…
En la Valencia Komunumo ekzistas du institucioj kiuj publikigas gramatikojn kaj vortarojn de la valencia, sed ili ne havas la saman statuson. La Valencia Akademio de la Lingvo estas la institucio al kiu la Aŭtonomia Statuto komisias fiksi la normon,…
Antaŭ ol inventi lingvon por la tuta homaro, Ludwik Zamenhof dediĉis kvin jarojn al kontraŭa ideo: doni al la judoj propran ŝtaton. En 1882, dudekdujara, li publikigis en peterburga semajna gazeto projekton de juda patrujo, kiu malakceptis Palestinon kaj proponis…
Esperanto estas planlingvo, sed la historia esperantismo estis ankaŭ, por parto de siaj partoprenantoj, projekto de transformo de la socio. La lingvo ne devis servi nur por komunikigi personojn kiuj ne kunhavis lingvon: ĝi devis redukti malegalecon, proksimigi la popolojn…
La plej severa kritiko kiun iam ricevis la esperantista movado ne venas de ekstere. Ĝin verkis, en Esperanto kaj dum pli ol dudek jaroj, unu el la plej bonaj poetoj kiujn havis la lingvo. En 2013 Jorge Camacho publikigis «La…
Ĝi okazas ofte, kaj en ĉiu ajn grupo: iu, kiu venadis, ĉesas veni. Tio estas la plej ordinara fenomeno de la esperantismo kaj la plej malbone esplorita, kvankam la movado priskribas ĝin jam de jarcento. Ni legis tion, kion pri…
La 1-an de majo 1968, platformo de 400 kvadrataj metroj starigita antaŭ Rimini proklamis sin sendependa ŝtato sub la nomo Esperanta Respubliko de la Insulo de la Rozoj. Ĝi havis flagon, registaron, poŝtmarkojn, monprojekton kaj oficialan lingvon: Esperanton. Ĝia fondinto…
Paroli lingvon, aparteni al komunumo, studi ĝin aŭ defendi ideon estas malsamaj aferoj, kaj ĉiuj kvar trovas lokon en la sama vorto. Kunmetaĵo el kvar fotografioj. Supre maldekstre, la Lingva Komitato de Esperanto portretita en 1907, ĉiuj en malhelaj vestoj…
La jara asembleo ne estas kunveno: ĝi estas templimo. Kaj templimo kiu kolektas dek du monatojn da laboro en unu semajno havas ĝuste la formon kiu elĉerpigas la ĉiamajn malmultajn. Ĉi tio estas la tria parto de Daŭripova volontulado kaj…
En la asembleo de la grupo en februaro de 1983, «komence neniu deziris kandidatiĝi» por prezidanto nek por kasisto. La protokolo ne diras kial. Ĉi tiu artikolo estas la praktika parto de Daŭripova volontulado: la inventaro, la ĉeno de administraj…
Esperanto havas propran kategorion por tiu, kiu jam de dudek jaroj estas komencanta: eterna komencanto. Nia bulteno jam traktis ilin kiel agnoskitan publikon en la okdekaj jaroj, kaj spertaj esperantistoj plendas pri ili almenaŭ ekde 1905. Ili havas nomon, kaj…
La vorto esperantisto povas indiki tiun, kiu parolas la lingvon, tiun, kiu ĝin studas, tiun, kiu ĝin defendas, tiun, kiu laboras por ĝin disvastigi, aŭ tiun, kiu apartenas al asocio. Distingi tiujn signifojn helpus pli bone priskribi la realon de…
La universala kongreso de Graz de tiu ĉi aŭgusto parolis pri volontulado en la servo al daŭripova evoluigo. La demandon oni povas turni: ĉu la volontulado mem estas daŭripova? Nia bulteno jam en 1971 traktis kiel memkompreneblaĵon, ke la organizintoj…
En la hispana literaturo, «blasfemi en Esperanto» estas ŝerco: ĝi signifas ion neeblan aŭ ridindan. La respondo estas ke jes, oni ja povas; ke ekzistas du vortaroj tute dediĉitaj al tio; ke la Boletín de la Hispana Federacio jam parolis…
La unua libro de Esperanto ne petis, ke oni lernu la lingvon. Ĝi portis ok detranĉeblajn slipojn por promesi, ke oni lernos ĝin se tion promesos dek milionoj da aliaj homoj. Estas la unua fojo, kiam la esperantismo provis nombri…
Zamenhof havis registron de esperanto-parolantoj dum dudek jaroj kaj atingis 21.915 personojn kalkulitajn unu post la alia. Ĝi estis forlasita en 1909 kaj de tiam ni nur taksas. Ĉi tiu artikolo ne estas raporto, ĝi estas propono por reakiri ĝin…
Du milionoj estas la cifero plej ripetita dum kvardek jaroj. Ĝi ne devenas de iu ajn censo: ĝi devenas de rondigo farita de ĝia aŭtoro en 1988, kiu mem avertis ke ĝi povus esti duoble tro granda. Ĉi tie ni…
Unu el la plej ripetataj asertoj en la disvastigado de Esperanto estas, ke ĝi estas facila lingvo. Ankaŭ ni faris ĝin, multfoje kaj rekte. Sed lingvo ne estas facila aŭ malfacila abstrakte: ĝi estas tia por difinita persono, kiu ekiras…
En 1978 kolektanto el Moià presis per ciklostilo demandon kiun neniu en la movado volis respondi: kio okazos al nia kolekto kiam ni mortos? La respondon konstruis tri personoj —Sant Pau d’Ordal, Moià kaj Budapeŝto— dum kvardek jaroj, kaj ĝi…
Li aliĝis en 1969 al kurso kiun li vidis anoncita en la ĵurnalo; el tio naskiĝis tridek jaroj da kongresoj, la unuaj universitataj kreditpunktoj de Esperanto en Hispanio kaj jaroj da instruado de Usono kaj Pollando ĝis Slovakio, Ĉinio kaj…
Li naskiĝis en Marsejlo ĉar lia patro volis legi france, li fondis la alcoian movadon kun manpleno da amikoj kaj li vivtenis sin restaŭrante la freskojn de San Antonio de la Florida Plennome Ulises Arquímedes, kvankam li ĉiam subskribis per…
Sesdek jaroj da lecionoj, lerneja koruso, propra metodo kaj la permane kopiitaj muziknotoj kiuj ankoraŭ beligas la Valencia Luno Li lernis la lingvon tute sola en 1931, dum li preparis sin por ekzamenoj, ĉar iu metis en liajn manojn poŝan…
En oktobro de 1907 internacia komisiono kunveninta en Parizo ekzamenis la projektojn de helpa lingvo kiuj kuŝis sur la tablo kaj decidis ke la plej bona estas Esperanto. Sed ne precize la Esperanto kiun parolis la esperantistoj: ĝi akceptis ĝin…
La plej bona stilisto de la unua generacio forlasis Esperanton neniam doninte klarigojn. La tekstoj kiujn li lasis ebligas rekonstrui, kio ŝajnis al li difekta en la lingvo, kaj kial Zamenhof ne atentis lin. La Lingva Komitato de Esperanto kunveninta…
De la Lingva Komitato de 1905 ĝis la nuna Akademio de Esperanto: la historio de planlingvo, kiun ĝia aŭtoro decidis ĉesi plani. La Lingva Komitato kunveninta en 1907, du jarojn post sia fondiĝo en Bulonjo-ĉe-Maro. Zamenhof sidas en la vico…
Kapo de la artikolo «Pri reformoj en Esperanto», publikigita de Zamenhof en La Esperantisto en januaro de 1894. Esperanto havis sep jarojn kiam ĝi travivis sian unuan grandan krizon ĉirkaŭ demando kiu ankoraŭ hodiaŭ revenas ĉiumomente: se planlingvo havas difektojn,…
Kiam Ludwik Zamenhof naskiĝis en 1859, Bjalistoko ne estis pola urbo en kiu hazarde oni parolis multajn lingvojn. Ĝi estis urbo de la Rusa Imperio, plimulte juda, en regiono kiu plurfoje ŝanĝis suverenecon, trapasita de la konflikto inter la rusa…
La karaktero de la radikoj, la limoj de la regula derivado kaj la mito de la «16 reguloj» Unu el la plej allogaj promesoj de Esperanto estas, ke kiam ni konas radikon kaj manplenon da afiksoj, ni povas konstrui tutan…
Kazimierz Bein ekkonis Esperanton en 1887, kiam la lingvo ĵus naskiĝis, sed li ne dediĉis sin al ĝi serioze ĝis dek ses jaroj poste. En ok jaroj li fariĝis ĝia plej bona tradukisto kaj la aŭtoro de la unua vortaro…
Antaŭ Esperanto ekzistis alia internacia lingvo kiu ŝajnis destinita triumfi. Ĝi havis kluboj en multaj landoj, revuojn, lernolibrojn, atestitajn instruistojn kaj internaciajn kongresojn. En 1889 ĝiaj parolantoj eĉ okazigis en Parizo kongreson tute en tiu lingvo. Ĝi ne estis Esperanto.…
Jes: ekzistas ekzamenoj de B1 ĝis C2, sed ne ĉiuj atestiloj havas la saman agnoskon. Skriba sesio de la KER-ekzamenoj en Cali (Kolombio), la 8-an de junio 2013. Kiam iu diras, ke li aŭ ŝi akiris C1-nivelon de la angla,…
Ludwik Lejzer Zamenhof mortis en Varsovio la 14-an de aprilo 1917, dudek du jarojn antaŭ la germana invado de Pollando. Liaj tri gefiloj —Adam, Zofia kaj Lidia— estis murditaj inter 1940 kaj 1942. Neniu el la tri atingis la finon…
La kuracisto kiu subskribis la ŝercojn de la Boletín kaj prezidis Hispanan Esperanto-Federacion el Valencio De sia fondiĝo en 1947 ĝis la translokiĝo en 1962, la Hispana Esperanto-Federacio estis, praktike, valencia institucio: la sidejo ĉi tie, la revuo farita ĉi…
Unu izolita frazo en interparolo de antaŭ unu tago kondukis nin ĝis libro el 1937. Franca esperantisto kiu ofte venadis al Valencio, kaj kiun en la hejmo de valencia esperantisto oni preferis ne akcepti, estis publikiginta la rakonton pri la…
En la nokto de la 12-a de majo 1932 forbrulis la Muzeo de Natura Historio de la Universitato de Valencio. El centmiloj da pecoj saviĝis ĉirkaŭ tricent. Kvin monatojn poste la vitrinoj rekomencis pleniĝi per materialo sendita el Ĝenevo, Zuriko,…
Antaŭ ol esti gravuloj de la valencia grupo, Augusto Casquero kaj Alicia Ballester esperantumis en Madrido. Ŝi nun rakontas: kvar sinsekvaj ejoj, kursoj ĉiutage en du kaj tri vicoj, koruso, kiu kantis en Esperanto ĉe la Habanera-Festivalo de Torrevieja, kaj…
Nuntempe: ĉiun merkredon, de la 11-a ĝis la 13-a horo, en la salono de la hotelo UP, ene de la Norda Stacidomo de Valencio, ĉe la flanko de la strato Bailén. Ĝi rekomenciĝos merkrede, la 7-an de oktobro 2026, post…
En Esperanto li rilatas al viro kaj ŝi al virino. Ekde 1976 parto de la parolantoj uzas ankaŭ ri: ununombran pronomon por paroli pri persono sen indiki ties sekson, ĉar ĝi ne estas konata, ĉar ĝi ne gravas, aŭ ĉar…
Inter 2005 kaj 2015 ekzistis trimonata revuo en Esperanto, kiu deklaris sin feminisma kaj kiu portis en la subtitolo averton: ĝi ne estis nur por virinoj. Ĝi nomiĝis Femina, ĝi estis presata en Svislando kaj prezentis sin kiel la solan…
Dum preskaŭ tridek jaroj, la hispana esperantismo ĉiujare transdonis medalon al la edzino de elstara esperantisto. Ne pro propra agado en la lingvo, sed pro tio, ke ŝi subtenis lin. Ĝi nomiĝis Klara Silbernik, kiel la edzino de Zamenhof, kaj…
Atesto pri kursoj, radio, teatro, fotoj kaj junulara esperantista memoro en la Valencio de la sesdekaj jaroj. Enkonduko de la Grup Esperanto de València El la Grup Esperanto de València ni volas kunhavigi ateston, kiu atingis nin antaŭ nelonge kaj…
Dum jaroj, la kongresoj de esperanto elektis «Fraŭlinon Esperanto». Ĝi ne estis ŝerco en la koridoro: ĝi aperis en la oficiala programo, inter la meso en esperanto kaj la sabata ekskurso. Kaj kelkaj el la elektitoj poste gvidis la movadon,…
La Universitato de Valencio proponis, dum la unuaj jaroj de Interreto, esperantan version de la ĉefa hejmpaĝo de www.uv.es. Pluraj konservitaj kaptaĵoj en Wayback Machine pruvas, ke tiu paĝo estis disponebla almenaŭ inter januaro 1997 kaj decembro 2000. La kapo…
Serĉante materialojn por la arkivo de la grupo, ni trovis dek kompletajn elsendojn de Esperanto en la radio, la programo kiun Félix Navarro Clemente verkis kaj prezentis en Ràdio Klara ekde 1986. Ili estis ciferecigitaj kaj alŝutitaj ekde 2014, kaj…
