Kategorioj
En la Valencia Komunumo ekzistas du institucioj kiuj publikigas gramatikojn kaj vortarojn de la valencia, sed ili ne havas la saman statuson. La Valencia Akademio de la Lingvo estas la institucio al kiu la Aŭtonomia Statuto komisias fiksi la normon,…
Antaŭ ol inventi lingvon por la tuta homaro, Ludwik Zamenhof dediĉis kvin jarojn al kontraŭa ideo: doni al la judoj propran ŝtaton. En 1882, dudekdujara, li publikigis en peterburga semajna gazeto projekton de juda patrujo, kiu malakceptis Palestinon kaj proponis…
Esperanto estas planlingvo, sed la historia esperantismo estis ankaŭ, por parto de siaj partoprenantoj, projekto de transformo de la socio. La lingvo ne devis servi nur por komunikigi personojn kiuj ne kunhavis lingvon: ĝi devis redukti malegalecon, proksimigi la popolojn…
Ĝi okazas ofte, kaj en ĉiu ajn grupo: iu, kiu venadis, ĉesas veni. Tio estas la plej ordinara fenomeno de la esperantismo kaj la plej malbone esplorita, kvankam la movado priskribas ĝin jam de jarcento. Ni legis tion, kion pri…
La 1-an de majo 1968, platformo de 400 kvadrataj metroj starigita antaŭ Rimini proklamis sin sendependa ŝtato sub la nomo Esperanta Respubliko de la Insulo de la Rozoj. Ĝi havis flagon, registaron, poŝtmarkojn, monprojekton kaj oficialan lingvon: Esperanton. Ĝia fondinto…
Esperanto havas propran kategorion por tiu, kiu jam de dudek jaroj estas komencanta: eterna komencanto. Nia bulteno jam traktis ilin kiel agnoskitan publikon en la okdekaj jaroj, kaj spertaj esperantistoj plendas pri ili almenaŭ ekde 1905. Ili havas nomon, kaj…
La universala kongreso de Graz de tiu ĉi aŭgusto parolis pri volontulado en la servo al daŭripova evoluigo. La demandon oni povas turni: ĉu la volontulado mem estas daŭripova? Nia bulteno jam en 1971 traktis kiel memkompreneblaĵon, ke la organizintoj…
En la hispana literaturo, «blasfemi en Esperanto» estas ŝerco: ĝi signifas ion neeblan aŭ ridindan. La respondo estas ke jes, oni ja povas; ke ekzistas du vortaroj tute dediĉitaj al tio; ke la Boletín de la Hispana Federacio jam parolis…
La unua libro de Esperanto ne petis, ke oni lernu la lingvon. Ĝi portis ok detranĉeblajn slipojn por promesi, ke oni lernos ĝin se tion promesos dek milionoj da aliaj homoj. Estas la unua fojo, kiam la esperantismo provis nombri…
Zamenhof havis registron de esperanto-parolantoj dum dudek jaroj kaj atingis 21.915 personojn kalkulitajn unu post la alia. Ĝi estis forlasita en 1909 kaj de tiam ni nur taksas. Ĉi tiu artikolo ne estas raporto, ĝi estas propono por reakiri ĝin…
Du milionoj estas la cifero plej ripetita dum kvardek jaroj. Ĝi ne devenas de iu ajn censo: ĝi devenas de rondigo farita de ĝia aŭtoro en 1988, kiu mem avertis ke ĝi povus esti duoble tro granda. Ĉi tie ni…
Ni mezuris la tutan kurson: 615 vortarafiŝoj, 48 gramatikaj punktoj kaj 789 ekzercoj. Fininte la dek du lecionojn oni atingas A2 en komprenado kaj A1 en produktado.
Unu el la plej ripetataj asertoj en la disvastigado de Esperanto estas, ke ĝi estas facila lingvo. Ankaŭ ni faris ĝin, multfoje kaj rekte. Sed lingvo ne estas facila aŭ malfacila abstrakte: ĝi estas tia por difinita persono, kiu ekiras…
En 1978 kolektanto el Moià presis per ciklostilo demandon kiun neniu en la movado volis respondi: kio okazos al nia kolekto kiam ni mortos? La respondon konstruis tri personoj —Sant Pau d’Ordal, Moià kaj Budapeŝto— dum kvardek jaroj, kaj ĝi…
En oktobro de 1907 internacia komisiono kunveninta en Parizo ekzamenis la projektojn de helpa lingvo kiuj kuŝis sur la tablo kaj decidis ke la plej bona estas Esperanto. Sed ne precize la Esperanto kiun parolis la esperantistoj: ĝi akceptis ĝin…
La plej bona stilisto de la unua generacio forlasis Esperanton neniam doninte klarigojn. La tekstoj kiujn li lasis ebligas rekonstrui, kio ŝajnis al li difekta en la lingvo, kaj kial Zamenhof ne atentis lin. La Lingva Komitato de Esperanto kunveninta…
Kiam Ludwik Zamenhof naskiĝis en 1859, Bjalistoko ne estis pola urbo en kiu hazarde oni parolis multajn lingvojn. Ĝi estis urbo de la Rusa Imperio, plimulte juda, en regiono kiu plurfoje ŝanĝis suverenecon, trapasita de la konflikto inter la rusa…
La karaktero de la radikoj, la limoj de la regula derivado kaj la mito de la «16 reguloj» Unu el la plej allogaj promesoj de Esperanto estas, ke kiam ni konas radikon kaj manplenon da afiksoj, ni povas konstrui tutan…
Unuavide ili havas nenion komunan: lingvo publikigita en 1887 por ke homoj el malsamaj landoj povu interkompreniĝi, kaj maniero verki kaj disdoni komputilajn programojn, naskiĝinta preskaŭ cent jarojn poste. Inter ili kuŝas oceano da teknologio. Kaj tamen ambaŭ komenciĝas per…
Tiu, kiu unuafoje alproksimiĝas al Esperanto, ordinare rimarkas la samon: estas amasego da homoj el la komputiko. Programistoj, sistemadministrantoj, homoj kiuj laboras pri maŝintradukado. Tio videblas en la kongresoj, en la forumoj kaj, precipe inter tiuj, kiuj konstruas la ilojn,…
Alfonso la 13-a kaj Esperanto viditaj el Valencio: la honora prezidanteco de 1909, ordeno pri kiu la fontoj ne sukcesas interkonsenti kia ĝi estis, la Reĝa Ordono de 1911 kaj tiu de 1923 — kaj kio restis el ĉio tio…
Leŭtenantkolonelo de la Ĝenerala Stabo, oficiro de Telegrafoj, artileria kapitano kiu parolis esperante de unu balono al alia: kiuj estis la militistoj kiuj fondis la valencian esperantismon kaj kion diras —kaj kion ne diras— la fontoj pri kial estis tiom…
La kuracisto kiu subskribis la ŝercojn de la Boletín kaj prezidis Hispanan Esperanto-Federacion el Valencio De sia fondiĝo en 1947 ĝis la translokiĝo en 1962, la Hispana Esperanto-Federacio estis, praktike, valencia institucio: la sidejo ĉi tie, la revuo farita ĉi…
Unu izolita frazo en interparolo de antaŭ unu tago kondukis nin ĝis libro el 1937. Franca esperantisto kiu ofte venadis al Valencio, kaj kiun en la hejmo de valencia esperantisto oni preferis ne akcepti, estis publikiginta la rakonton pri la…
En la nokto de la 12-a de majo 1932 forbrulis la Muzeo de Natura Historio de la Universitato de Valencio. El centmiloj da pecoj saviĝis ĉirkaŭ tricent. Kvin monatojn poste la vitrinoj rekomencis pleniĝi per materialo sendita el Ĝenevo, Zuriko,…
