Kategorioj
Dum kelkaj jaroj, kiu ajn malfermis Duolingon trovis tie Esperanton apud la angla kaj la germana. La hispanlingvan kurson konstruis teamo de sep volontuloj, kaj unu el ili estis valenciano. Hodiaŭ, dek jarojn poste, la kurso ankoraŭ ekzistas sed ne…
Dum kvin jaroj la tutmonda organizo de la esperantista junularo demandis al siaj landaj sekcioj kiel ili fartas, kaj jaron post jaro pli ol duono deklaris sin «aktivaj». Kiam en 2014 TEJO mem anstataŭigis tiun demandon per poenta sistemo bazita…
Inter 1920 kaj 1922, dek kvar knaboj kaj knabinoj el Graz loĝis en Cheste, kampara vilaĝo de la Foia de Bunyol. Ili estis pli multaj ol tiuj akceptitaj de la urbo Valencio, kiu havis kvar. Venigis ilin la esperantistoj, kaj…
Esperanto prezentiĝas de jarcento kiel «internacia helpa lingvo», kaj la lasta adjektivo estas tiu, kiu malaktivigas la plej evidentan kontraŭdiron: ĝi ne celas anstataŭi ion ajn. Sed tiu adjektivo preskaŭ ne estas de Zamenhof. En la Originala Verkaro —la kolekto…
Fine de la sesdekaj jaroj oni instruis Esperanton en la Universitato de Ĉilio. La kursoj, laŭ la historio publikigita de la ĉilia asocio mem, daŭris ĝis septembro 1973 («perduró hasta septiembre de 1973»): la monato de la milita puĉo, kiu…
Unua prezidanto de la Valencia Esperanto-Federacio, direktoro de lernejo en Arrancapins kaj konversacia instruisto de la grupo dum jardekoj. Kvar enkadrigitaj diplomoj sur la muro de lia kabineto rakontas lian tutan vojon, de Callosa de Segura en 1979 ĝis Parizo…
En oktobro 2001, asocio membro de la Hispana Esperanto-Federacio voĉdonis aliĝi al establo kiu nomas sin Civito kaj havas Konstitucian Ĉarton, Parlamenton, Senaton, konsulon kaj kortumon. Ok jarojn poste, la estraro de HEF skribe deklaris, ke la federacio havas «neniun…
Ekde 1980 la esperantismo diskutas kio valoras kiel sukceso: ĉu ke Esperanto finfine iĝu la dua lingvo de ĉiuj —la finvenkismo— ĉu ke la komunumo kiu ĝin jam parolas estu ĉio kion oni povas gajni —la raŭmismo—. La Manifesto de…
Komenciĝas la lernojaro, kaj inter la revuoj kiuj cirkulas en la instruistaro estas unu verkita en Esperanto: la Internacia Pedagogia Revuo, organo de la internacia ligo de esperantistaj instruistoj. Ĝi estas vere tutmonda kaj vere eta reto —690 membroj en…
La landnomoj funkcias laŭ du malkongruaj sistemoj, la divido inter ambaŭ estas arbitra, kaj la Hispana Federacio disputas pri tio ekde 1949 En Esperanto, el Kanado venas kanadano: la radiko nomas la teritorion kaj la sufikso -an- eltiras el ĝi…
Jam preskaŭ jarcenton oni ripetadas, ke unu jaro da Esperanto akcelas la postan lernadon de iu ajn alia lingvo. La studoj ja vere ekzistas, sed tio, kion ili asertas, estas multe pli modesta: ke ĝi lerniĝas facile, ke ĝi eble…
En la unua Universala Kongreso de Esperanto, en 1905, Kabe donis nomon al stila malvirto, kaj la nomo estis tiu de kolego: Beaufront’ismoj. Li ne parolis pri reformoj nek pri ido —tio okazis du jarojn poste—, sed pri prozo kiu…
La esperanta fonduso de la Historia Biblioteko kaj la Municipa Gazetoteko de Valencio havas propran signaturon, 930 monografiojn kaj 480 titolojn de revuoj el duono de la mondo. 258 portas la stampon de la Valencia Esperanto-Grupo Ĉe la placo de…
Dum dudek jaroj, en Hungario la plimulto de la universitatanoj ne povis ricevi la diplomon sen atestilo pri fremda lingvo. Validis la angla, validis la germana —kaj validis Esperanto. Dekmiloj da homoj ekzameniĝis pri ĝi. Kiam en decembro de 2022…
En la printempo de 1993, dum Valencio preparis la Universalan Kongreson de Esperanto, la bulteno de la Hispana Federacio gastigis publikan kverelon pri tio, ĉu necesas emeritigi la verdan stelon. Ĝin malfermis Jorge Camacho, kiu petis anstataŭigi ĝin per la…
En la Valencia Komunumo ekzistas du institucioj kiuj publikigas gramatikojn kaj vortarojn de la valencia, sed ili ne havas la saman statuson. La Valencia Akademio de la Lingvo estas la institucio al kiu la Aŭtonomia Statuto komisias fiksi la normon,…
Antaŭ ol inventi lingvon por la tuta homaro, Ludwik Zamenhof dediĉis kvin jarojn al kontraŭa ideo: doni al la judoj propran ŝtaton. En 1882, dudekdujara, li publikigis en peterburga semajna gazeto projekton de juda patrujo, kiu malakceptis Palestinon kaj proponis…
Tio okazas ofte, kaj en ĉiu ajn grupo: iu, kiu venadis, ĉesas veni. Tio estas la plej ordinara fenomeno de la esperantismo kaj la plej malbone esplorita, kvankam la movado priskribas ĝin jam de jarcento. Ni legis tion, kion pri…
La 1-an de majo 1968, platformo de 400 kvadrataj metroj starigita antaŭ Rimini proklamis sin sendependa ŝtato sub la nomo Esperanta Respubliko de la Insulo de la Rozoj. Ĝi havis flagon, registaron, poŝtmarkojn, monprojekton kaj oficialan lingvon: Esperanton. Ĝia fondinto…
La jara asembleo ne estas kunveno: ĝi estas templimo. Kaj templimo kiu kolektas dek du monatojn da laboro en unu semajno havas ĝuste la formon kiu elĉerpas la samajn malmultajn homojn kiel ĉiam. Ĉi tio estas la tria parto de…
Esperanto havas propran kategorion por tiu, kiu jam de dudek jaroj estas komencanta: eterna komencanto. Nia bulteno jam traktis ilin kiel agnoskitan publikon en la okdekaj jaroj, kaj spertaj esperantistoj plendas pri ili almenaŭ ekde 1905. Ili havas nomon, kaj…
La unua libro de Esperanto ne petis, ke oni lernu la lingvon. Ĝi portis ok detranĉeblajn slipojn por promesi, ke oni lernos ĝin se tion promesos dek milionoj da aliaj homoj. Tio estis la unua fojo, kiam la esperantismo provis…
En 1978 kolektanto el Moià presis per ciklostilo demandon kiun neniu en la movado volis respondi: kio okazos al nia kolekto kiam ni mortos? La respondon konstruis tri personoj —Sant Pau d’Ordal, Moià kaj Budapeŝto— dum kvardek jaroj, kaj ĝi…
En oktobro de 1907 internacia komisiono kunveninta en Parizo ekzamenis la projektojn de helpa lingvo kiuj kuŝis sur la tablo kaj decidis ke la plej bona estas Esperanto. Sed ne precize la Esperanto kiun parolis la esperantistoj: ĝi akceptis ĝin…
De la Lingva Komitato de 1905 ĝis la nuna Akademio de Esperanto: la historio de planlingvo, kiun ĝia aŭtoro decidis ĉesi plani. La Lingva Komitato kunveninta en 1907, du jarojn post sia fondiĝo en Bulonjo-ĉe-Maro. Zamenhof sidas en la vico…
