Kategorioj
Unu el la plej ripetataj asertoj en la disvastigado de Esperanto estas, ke ĝi estas facila lingvo. Ankaŭ ni faris ĝin, multfoje kaj rekte. Sed lingvo ne estas facila aŭ malfacila abstrakte: ĝi estas tia por difinita persono, kiu ekiras…
En 1978 kolektanto el Moià presis per ciklostilo demandon kiun neniu en la movado volis respondi: kio okazos al nia kolekto kiam ni mortos? La respondon konstruis tri personoj —Sant Pau d’Ordal, Moià kaj Budapeŝto— dum kvardek jaroj, kaj ĝi…
En oktobro de 1907 internacia komisiono kunveninta en Parizo ekzamenis la projektojn de helpa lingvo kiuj kuŝis sur la tablo kaj decidis ke la plej bona estas Esperanto. Sed ne precize la Esperanto kiun parolis la esperantistoj: ĝi akceptis ĝin…
La plej bona stilisto de la unua generacio forlasis Esperanton neniam doninte klarigojn. La tekstoj kiujn li lasis ebligas rekonstrui, kio ŝajnis al li difekta en la lingvo, kaj kial Zamenhof ne atentis lin. La Lingva Komitato de Esperanto kunveninta…
Kiam Ludwik Zamenhof naskiĝis en 1859, Bjalistoko ne estis pola urbo en kiu hazarde oni parolis multajn lingvojn. Ĝi estis urbo de la Rusa Imperio, plimulte juda, en regiono kiu plurfoje ŝanĝis suverenecon, trapasita de la konflikto inter la rusa…
La karaktero de la radikoj, la limoj de la regula derivado kaj la mito de la «16 reguloj» Unu el la plej allogaj promesoj de Esperanto estas, ke kiam ni konas radikon kaj manplenon da afiksoj, ni povas konstrui tutan…
Unuavide ili havas nenion komunan: lingvo publikigita en 1887 por ke homoj el malsamaj landoj povu interkompreniĝi, kaj maniero verki kaj disdoni komputilajn programojn, naskiĝinta preskaŭ cent jarojn poste. Inter ili kuŝas oceano da teknologio. Kaj tamen ambaŭ komenciĝas per…
Tiu, kiu unuafoje alproksimiĝas al Esperanto, ordinare rimarkas la samon: estas amasego da homoj el la komputiko. Programistoj, sistemadministrantoj, homoj kiuj laboras pri maŝintradukado. Tio videblas en la kongresoj, en la forumoj kaj, precipe inter tiuj, kiuj konstruas la ilojn,…
Alfonso la 13-a kaj Esperanto viditaj el Valencio: la honora prezidanteco de 1909, ordeno, pri kies grado la fontoj ne interkonsentas, la Reĝa Ordono de 1911 kaj tiu de 1923 — kaj kio restis el ĉio tio kiam finiĝis la…
Leŭtenantkolonelo de la Ĝenerala Stabo, oficiro de Telegrafoj, artileria kapitano kiu parolis esperante de unu balono al alia: kiuj estis la militistoj kiuj fondis la valencian esperantismon kaj kion diras —kaj kion ne diras— la fontoj pri kial estis tiom…
La kuracisto kiu subskribis la ŝercojn de la Boletín kaj prezidis Hispanan Esperanto-Federacion el Valencio De sia fondiĝo en 1947 ĝis la translokiĝo en 1962, la Hispana Esperanto-Federacio estis, praktike, valencia institucio: la sidejo ĉi tie, la revuo farita ĉi…
Unu izolita frazo en interparolo de antaŭ unu tago kondukis nin ĝis libro el 1937. Franca esperantisto kiu ofte venadis al Valencio, kaj kiun en la hejmo de valencia esperantisto oni preferis ne akcepti, estis publikiginta la rakonton pri la…
En la nokto de la 12-a de majo 1932 forbrulis la Muzeo de Natura Historio de la Universitato de Valencio. El centmiloj da pecoj saviĝis ĉirkaŭ tricent. Kvin monatojn poste la vitrinoj rekomencis pleniĝi per materialo sendita el Ĝenevo, Zuriko,…
En Esperanto li rilatas al viro kaj ŝi al virino. Ekde 1976 parto de la parolantoj uzas ankaŭ ri: ununombran pronomon por paroli pri persono sen indiki ties sekson, ĉar ĝi ne estas konata, ĉar ĝi ne gravas, aŭ ĉar…
Inter 2005 kaj 2015 ekzistis trimonata revuo en Esperanto, kiu deklaris sin feminisma kaj kiu portis en la subtitolo averton: ĝi ne estis nur por virinoj. Ĝi nomiĝis Femina, ĝi estis presata en Svislando kaj prezentis sin kiel la solan…
Dum preskaŭ tridek jaroj, la hispana esperantismo ĉiujare transdonis medalon al la edzino de elstara esperantisto. Ne pro propra agado en la lingvo, sed pro tio, ke ŝi subtenis lin. Ĝi nomiĝis Klara Silbernik, kiel la edzino de Zamenhof, kaj…
Atesto pri kursoj, radio, teatro, fotoj kaj junulara esperantista memoro en la Valencio de la sesdekaj jaroj. Enkonduko de la Grup Esperanto de València Ni, la Valencia Esperanto-Grupo, volas kunhavigi ateston, kiu atingis nin antaŭ nelonge kaj kiun ni konsideras…
Dum jaroj, la kongresoj de esperanto elektis «Fraŭlinon Esperanto». Ĝi ne estis ŝerco en la koridoro: ĝi aperis en la oficiala programo, inter la meso en esperanto kaj la sabata ekskurso. Kaj kelkaj el la elektitoj poste gvidis la movadon,…
La Universitato de Valencio proponis, dum la unuaj jaroj de Interreto, esperantan version de la ĉefa hejmpaĝo de www.uv.es. Pluraj konservitaj kaptaĵoj en Wayback Machine pruvas, ke tiu paĝo estis disponebla almenaŭ inter januaro 1997 kaj decembro 2000. La kapo…
Ni serĉis la vorton «esperanto» en 108.009 libroj —101.509 en la hispana kaj 6.500 en la kataluna— kaj poste rigardis, unu post la alia, la 2.912 pasaĵojn kie ĝi aperas. Ne por kalkuli ilin: por scii kion ili diras. La…
La 7-an de marto 2017, Enric Baltasar subskribis por TEJO —la tutmonda organizo de la esperantista junularo— kvardek-dupaĝan raporton kun malkomforta konkludo: el la 46 landaj sekcioj kiujn TEJO havis surpapere, la studo sukcesis identigi nur 29 kun ia ajn…
La afiŝo, kiun la Valencia Esperanto-Grupo pendigis en sia biblioteko la 16-an de marto 1990, subskribita de la prezidanto kaj kaligrafiita de okdekunujara instruisto Kvin reguloj, skribitaj per plumo, kun ruĝa volvaĵa ornamkadro en la kapo kaj la stampo de…
