Kiel saluti en Esperanto? La unuaj vortoj por ekparoli
Kiel oni diras «saluton» en Esperanto kaj la unuaj frazoj por komenci: saluti laŭ la horo, adiaŭi, danki kaj prezenti sin.
Kategorio Lingvo
Kiel Esperanto funkcias interne: la gramatiko, la vortoj kaj la frazoj, kaj la diskutoj, kiujn ili estigis.
Kategorioj
«-ata» aŭ «-ita»: tridek kvin jaroj da kverelado pri du literoj
La polemiko pri -ata/-ita: pri kio oni diskutis, kial la fonda teksto ne povis solvi ĝin, kion publikigis la hispana bulteno dume — kaj la aliaj lokoj kie Esperanto ne estas tiel facila kiel oni diras En junio de 1932,…
Ci, la pronomo kiu naskiĝis ekster la uzo
Zamenhof skribis, ke plej bone estus ci por unu kaj vi por multaj, kaj klarigis, kial li rezignis pri tio Esperanto ne distingas inter la unuopa kaj la multnombra alparolato: vi validas por unu persono kaj por kvindek. Ĝi havas…
«Helpa»: la vorto kiun Zamenhof preskaŭ ne uzis
Esperanto prezentiĝas de jarcento kiel «internacia helpa lingvo», kaj la lasta adjektivo estas tiu, kiu malaktivigas la plej evidentan kontraŭdiron: ĝi ne venas por anstataŭi ion ajn. Sed tiu adjektivo preskaŭ ne estas de Zamenhof. En la Originala Verkaro —la…
Kial francoj sed kanadanoj?
La landnomoj funkcias laŭ du malkongruaj sistemoj, la divido inter ambaŭ estas arbitra, kaj la Hispana Federacio disputas pri tio ekde 1949 En Esperanto, el Kanado venas kanadano: la radiko nomas la teritorion kaj la sufikso -an- eltiras el ĝi…
La «beaufrontismoj»: kiam skribi tro klare estis la difekto
En la unua Universala Kongreso de Esperanto, en 1905, Kabe donis nomon al stila malvirto, kaj la nomo estis tiu de kolego: Beaufront’ismoj. Li ne parolis pri reformoj nek pri ido —tio venus du jarojn poste—, sed pri prozo kiu…
Ĉu esperantisto, esperantofono aŭ parolanto de Esperanto?
La vorto esperantisto povas indiki tiun, kiu parolas la lingvon, tiun, kiu ĝin studas, tiun, kiu ĝin defendas, tiun, kiu laboras por ĝin disvastigi, aŭ tiun, kiu apartenas al asocio. Distingi tiujn signifojn helpus pli bone priskribi la realon de…
Insulti en Esperanto
En la hispana literaturo, «blasfemi en Esperanto» estas ŝerco: ĝi signifas ion neeblan aŭ ridindan. La respondo estas ke jes, oni ja povas; ke ekzistas du vortaroj tute dediĉitaj al tio; ke la Boletín de la Hispana Federacio jam parolis…
Kial oni diras martelo sed ŝraŭbilo?
La karaktero de la radikoj, la limoj de la regula derivado kaj la mito de la «16 reguloj» Unu el la plej allogaj promesoj de Esperanto estas, ke kiam ni konas radikon kaj manplenon da afiksoj, ni povas konstrui tutan…
Ri, la pronomo kiun la esperantista feminismo antaŭenpuŝis
En Esperanto li rilatas al viro kaj ŝi al virino. Ekde 1976 parto de la parolantoj uzas ankaŭ ri: ununombran pronomon por paroli pri persono sen indiki ties sekson, ĉar ĝi ne estas konata, ĉar ĝi ne gravas, aŭ ĉar…
Esperanto kaj ŝako por scivolemaj E-istoj
Ĉi tie komenciĝas serio da artikoletoj pri kiel ludi ŜAKON (ankaŭ oni povus uzi la vorton ŜAKLUDON) per E-o, tio estas, uzante E-ajn vortojn por ĉiu tempo-fazo (malfermo –> mez-matĉo –> fin-matĉo) de ŝak-matĉo. Por plenumi tiun taskon, mi montros…