Gratulon! La formularo, kie finiĝis la kurso de Duolingo

Ekzistas paĝo kiu ankoraŭ hodiaŭ estas enrete, ĉe duolingo.esperanto.net, kaj kiu portas la piednoton «UEA-2016». Ĝin trovis tiu, kiu finis la Esperanto-kurson de Duolingo. Ĝi gratulas vin —«Gratulon! Vi sukcese atingis la finon de la Duolingo kurso! Nun, vi parolas Esperanton!»—, petas vian nomon, vian retadreson, vian naskiĝjaron kaj vian tutan poŝtadreson, kaj donacas al vi du paperajn revuojn. Kaj tie ĉio finiĝas.

Tiu paĝo estas la tuta funelo. Centoj da miloj da homoj trapasis la kurson —la ciferojn kaj ilian valoron ni rakontas aparte—, kaj tio, kion la movado proponis al ili ĉe la fino, estis plenigi formularon por ricevi revuon per la poŝto.

Ekrankopio de la kurso ĉe Duolingo: «Esperanto for Spanish speakers — 367K active learners»
Ekrankopio de la kurso ĉe Duolingo: «Esperanto for Spanish speakers — 367K active learners»

La ekrano de la kurso por hispanlingvanoj, kun 367.000 aktivaj lernantoj. Kiu atingis la finon de tiu kurso, tiu finis ĉe la paĝo de la formularo.

Kion diras la paĝo

La teksto estas mallonga kaj indas legi ĝin tute, ĉar la distanco inter la tono kaj tio, kio okazas poste, estas la tuta afero:

«Gratulon! Vi sukcese atingis la finon de la Duolingo kurso! Nun, vi parolas Esperanton! UEA kaj TEJO gratulas vin. […] Ni donacas al vi gratulaĵon: specialajn senpagajn ekzemplerojn de revuoj Esperanto kaj Kontakto. […] Vi ricevos ĝin post plenigado de la suba formularo: Estas limigita oferto, hastu!»

Alivorte: vi atingis la finon de la kurso, vi nun parolas Esperanton, UEA kaj TEJO gratulas vin kaj donacas al vi specialajn senpagajn ekzemplerojn de la revuoj Esperanto kaj Kontakto. Vi ricevos ilin post plenigo de la suba formularo: la oferto estas limigita, do rapidu.

Kaj ĝi fermiĝas jene: «Ĝis baldaŭ, ni esperas festi kun vi, UEA-teamo».

Unu vorto pri la termino, ĉar ĝi venas de ekster la movado: funelo estas, en merkatiko, la vojo kiun homo trapasas de la unua kontakto kun io ĝis la momento kiam ri vere ekpartoprenas. Ĉiu paŝo perdas homojn; la demando estas kie kaj kial.

Kion ĝi petis

La formularo ne estas mallonga. Ĝi petas uzantnomon ĉe Duolingo, nomon kaj familinomon, retadreson, naskiĝjaron kaj la kompletan poŝtadreson —strato, urbo, regiono, poŝtkodo kaj lando—. Kun trankviliga noto: «Viaj informoj TEJO kaj UEA konservos sen plusendi al aliaj firmaoj/grupoj», tio estas, viajn datumojn TEJO kaj UEA konservos sen plusendi ilin al aliaj firmaoj aŭ grupoj.

Kaj ĉe la fino, du markobutonoj sub la demando «Ĉu vi ŝatus…»:

  • «ricevi novaĵojn el TEJO»;
  • «ke ni sendu viajn informojn al via landa sekcio».

Tiu dua markobutono estas la kerno de la afero. La sekva paŝo estis antaŭvidita kaj estis skribita ĝuste tie: kunligi la homon kun la esperantismo de sia lando. Ĝi estis laŭvola, kaj kiu ne markis ĝin, tiu ricevis la revuon same.

Kio okazis poste

Ĉi tie ni eniras tion, kio ne estas dokumentita kaj havas unu solan atestanton. Laŭ Enric Baltasar, el Oliva, kiu estis estrarano kaj fine prezidanto de TEJO, tio, kio okazis kun tiuj formularoj, estas ke iu el la centra oficejo sendis la revuon kaj la afero tie finiĝis: la homoj iris nenien.

Li starigis manan flikaĵon. Li atingis, ke volontuloj de TEJO en la centra oficejo transdonu al li, en kalkultabelo, tiujn kiuj estis en TEJO-aĝo, kaj li disdonis ilin al la landa sekcio aŭ al la referenca kontaktulo de ilia lando, por ke oni kontaktu ilin. Li diras, ke tio estas unu el la aferoj, pro kiuj la sekcioj plej dankis lin.

Kion ni ne scias pri tio. Li jam ne havas aliron, kaj ĉi tion ni ne povis kontroli en iu ajn dokumento: ni ne havas precizajn datojn, nek kvanton —li parolas pri «pluraj homoj monate», laŭmemore—, nek la nomojn de tiuj, kiuj tion realigis en la centra oficejo, nek ĉu tio daŭris post lia eksiĝo. Ankaŭ ne ekzistas skriba danko. Kion oni ja povas kontroli, estas la paĝo, kaj la paĝo jam diras sufiĉe.

Dek jarojn netuŝita

Tio estas, kio plej multe diras pri ĉio. La Interreta Arkivo konservas la paĝon ekde la 29-a de majo 2016, kaj la postaj ekrankopioj —2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023…— ĝis tiu de la 8-a de junio 2026 montras la saman tekston, la saman formularon kaj la samajn du markobutonojn. La piednoto plu diras «UEA-2016».

Do la enirpordo al la komunumo de la plej granda varbokampanjo, kiun Esperanto iam havis, restis jardekon sen ke iu ĝin revizius, dum la platformo kiu ĝin nutris ŝanĝiĝis, malkreskis kaj finiĝis.

Kial tio gravas

Funelo havas du duonojn: konduki homojn ĝis la pordo kaj igi ilin eniri. La unuan solvis Duolingo, kaj solvis ĝin en skalo, kiun la movado neniam antaŭe vidis. La dua estis nia, kaj ĝi konsistis el formularo por peti revuon.

Ne temas pri tio, ke sendi revuon estas malbone: temas pri tio, ke revuo ne estas komunumo. Kiu finis la kurson, tiu ne ricevis inviton al loka grupo, nek daton, nek nomon, nek manieron paroli kun iu ajn. Li aŭ ŝi ricevis poŝtan pakaĵon semajnojn poste, kaj la markobutono, kiu ja farus tiun laboron, dependis de tio, ke iu, ĉe la alia flanko, ĝin legu kaj agu.

Estas la sama mekanismo, kiun ni priskribas kiam ni rakontas kial homoj foriras el la esperantismo aŭ kiam ni parolas pri la eternaj komencantoj: la movado mezuras la homojn kiuj alvenas kaj ne tiujn kiuj restas. Kaj estas la sama ideo, kiu staras malantaŭ ni nombru nin — ke sen scii kiom da homoj estas kaj kie, oni ne povas scii ĉu kampanjo utilis al io.

La paĝo plu estas enrete. Se iu finas la kurson hodiaŭ kaj alvenas tien, oni ankoraŭ diros al li «ĝis baldaŭ, ni esperas festi kun vi».

Fontoj

  • duolingo.esperanto.net, gratula paĝo kaj formularo de UEA kaj TEJO por tiuj, kiuj finis la Esperanto-kurson de Duolingo. Konsultita la 18-an de septembro 2026, ankoraŭ enrete, kun la piednoto «UEA-2016».
  • Interreta Arkivo, ekrankopioj de la sama paĝo ekde la 29-a de majo 2016 ĝis la 8-a de junio 2026, kiuj ebligas kontroli, ke la teksto kaj la formularo ne ŝanĝiĝis.
  • Enric Baltasar, notoj de interparolo de la 15-a de septembro 2026 pri la sorto de la formularoj kaj pri la mana disdonado, kiun li organizis. Temas pri unusola atesto, sen dokumento kiu ĝin konfirmus, kaj li mem markas la limojn de tio, kion li memoras.

Vidu ankaŭ

Ĉi tiu afiŝo ankoraŭ ne havas komentojn. Estu la unua persono, kiu komentas ĝin el la fediverso.