Kafo-Kunveno: Esperanto ĉiun ĵaŭdon posttagmeze

Kiam kaj kie: ĉiun ĵaŭdon posttagmeze, renkontiĝejo en la vestiblo de la Norda Stacidomo de Valencio. La horo kutime estas la kvina, sed ĝi povas ŝanĝiĝi: skribu al ni al valencia@esperanto.es kaj ni konfirmos ĝin por tiu semajno.

Ĉiun ĵaŭdon je la kvina posttagmeze kelkaj anoj renkontiĝas en la vestiblo de la Norda Stacidomo kaj iras trinki kafon parolante Esperanton. Ne estas tagordo, nek protokolo, nek kotizo: nur la konversacio. Tiel ĝi funkcias ekde 2022 kaj estas, laŭ parolataj horoj, la plej konstanta agado de la grupo.

Afiŝo de la Kafo-Kunveno: ĉiun ĵaŭdon posttagmeze, en la Norda Stacidomo de Valencio.
Afiŝo de la Kafo-Kunveno: ĉiun ĵaŭdon posttagmeze, en la Norda Stacidomo de Valencio.

Kiel ĝi funkcias

La renkontiĝejo estas fiksa: la vestiblo de la Norda Stacidomo, je la kvina. Kiu malfruas aŭ venas de ekstere, iras rekte al la trinkejo. De tie la grupo moviĝas piede, per metroo aŭ per buso ĝis la kafejo elektita tiun semajnon. Ĉirkaŭ la sepa, tiuj kiuj devas reveni al Cheste, al Cullera aŭ al Buñol prenas la trajnon; la aliaj kutime daŭrigas la vesperon en dua trinkejo.

Alia kvartalo ĉiusemajne

La kunveno estas migranta laŭ propono. Ĉiusemajne oni elektas la kvartalon de unu el la partoprenantoj, kiu elektas la trinkejon: tiel la Kafo-Kunveno pasis tra la kvartalo Carmen, tra Russafa, tra La Rambleta, tra la Finca Roja, tra la orĉat-vendejo Santa Catalina, tra la kafejo de MUVIM kaj tra tiu de la Palaco de Muziko. Tio havas sekvon, kiu ne estis la celo sed eble estas la plej bona afero: kiam al iu malfacilas moviĝi, estas la kunveno kiu iras al lia domo. Tion oni faris kun Juan Antonio Giménez, «Johano», post lia dorso-operacio: tiun semajnon la kafo estis lia, en lia kvartalo, kaj la elekto de la loko estis lia.

La regulo

Oni parolas Esperanton. La vorto, kiu diras ĉion, estas krokodili: transiri al la hejma lingvo inter esperantistoj. Oni ja krokodilas —kiam la temo komplikiĝas kaj neniu volas esti miskomprenata—, sed la unua horo estas en Esperanto kaj la cetero, en la lingvo kiu necesas. Por multaj anoj tio estas la sola horo de la semajno, en kiu ili parolas la lingvon laŭtvoĉe, kaj tio videblas: homoj, kiuj alvenis kun duonfinita kurso, fine diskutas pri politiko, pri trajnoj aŭ pri aŭtomata tradukado.

Kiu pasas tra tie

Dum la unua jaro pasis pli ol dudek homoj. Kelkaj estas fiksaj; aliaj aperis unufoje kaj restis. Ĝi estas ankaŭ la enirpordo de la vizitantoj: en 2022 venis Fatma, el Istanbulo, kaj Gabriel, el Salvadoro de Bahio, kaj ĉiun printempon malsupreniras la lernantoj de la Esperanto-Plaĝo, kiun Dennis Keefe gvidas en Cullera —ili venis el Ĉinio, el Koreio kaj el Japanio—, kiuj profitas la vojaĝon por koni Valencion kun lokaj gvidantoj, kiuj parolas ilian lingvon.

Kaj tien revenas tiuj, kiuj de jaroj ne venis. En septembro 2022 revenis Pascual Pont Martínez, veterana ano, post longa tempo sen pasi tra la grupo: li rakontis, ke li estis fakdelegito de UEA dum jaroj, kaj kunportis du artikolojn siajn, pri kies ekzisto neniu en la grupo sciis.

Ne ĉiam temas pri trinkejo

La formato utilas por pli. Kun la preteksto de la kafo, la grupo vizitis la sidejon de la ONCE, la oficejojn de la Ruĝa Kruco —kun gvidata vizito—, la Domon de Volontulado kaj la librejon Ramón Llull, premiitan tiun jaron kiel la plej bona de Hispanio. En 2024 la Kafo-Kunvenoj utilis ankaŭ por surloke prepari la 82-an Hispanan Kongreson de Esperanto: multaj el la ekskursoj de la post-kongreso estis decidataj provante ilin iun ĵaŭdon.

Veni

Ne necesas anonci sin, nek esti ano, nek scipovi Esperanton: kiu ĝin lernas, estas same bonvena. Se vi volas veni iun ĵaŭdon kaj ke iu atendu vin en la stacidomo, skribu al ni al valencia@esperanto.es.

Raúl Salinas Monteagudo
Raúl Salinas Monteagudo
Articles: 160